علي اي هماي رحمت ، تو چه آيتي خدا را                كه به ماسوا فكندي همه ساية هما را 

دل اگر خداشناسي همه در رُخ علي بين                   به علي شناختم من بخدا قسم خدا را 

به خدا كه در دو عالم اثر از فنا نماند                     چو علي گرفته باشد سرچشمة بقا را 

مگر اي سحاب رحمت تو بباري اَرنَه دوزخ            به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را 

برو اي گداي مسكين درِ خانة علي زن                   كه نگين پادشاهي دهد از كرم گدا را

بجز از علي كه گويد به پسر كه قاتل من                چو اسير تُست اكنون به اسير كن مدارا

نه خدا توانمش خواند ، نه بشر توانمش گفت            متحيرم چه نامم شهِ ملك لافتي را

باميد آنكه شايد برسد بخاكپايت                           چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

چه زنم چو ناي هر دم زنواي شوق او دم               كه لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

همه شب در اين اميدم كه نسيم صبحگاهي              به پيام آشنائي بنوازد اين گدا را

زنواي مرغ يا حق بشنو كه در دل شب                غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

ولادت با سعادت امام محمّد تقي (ع) بر همگان مباركباد .